Θεωρία Cambridge (Cambridge version of the quantity theory)

Θεωρία Cambridge είναι η οικονομική θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζήτηση χρήματος εξαρτάται από το οικονομικό όφελος* που επιτυγχάνουν οι επενδυτές ή οι επιχειρήσεις από τα παρακρατούμενα ρευστά χρηματικά ποσά.

Όπως και στην ποσοτική θεωρία, έτσι και εδώ βασικός παράγοντας προσδιορισμού της ζήτησης χρήματος θεωρούνται τα εισοδήματα των επιμέρους ατόμων.

Θεωρία Fisher – Ποσοτική Θεωρία (Fisher theory)

Ποσοτική θεωρία είναι η οικονομική θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζήτηση χρήματος δημιουργείται από την ανάγκη κατοχής ρευστών διαθεσίμων για τη διεξαγωγή συναλλαγών μέσα σε μια ορισμένη χρονική περίοδο.

Θεωρία Baumol – Tobin (Baumol – Tobin model)

Θεωρία Baumol – Tobin είναι η οικονομική θεωρία σύμφωνα με την οποία η ζήτηση χρήματος προσδιορίζεται όχι μόνον από το εισόδημα αλλά και από το επιτόκιο, γιατί από το ύψος του εξαρτάται η απώλεια εισοδήματος των επενδυτών όταν αυτοί δεν επενδύσουν τα χρήματα τους στον τόκο (π.χ. προθεσμιακή κατάθεση).

Αυτό σημαίνει ότι όσο υψηλότερο είναι το επιτόκιο τόσο μικρότερη θα είναι η ζήτηση για παρακράτηση ρευστών προς εξυπηρέτηση των συναλλαγών.

Μονεταρισμός / Θεωρία Friedman (Monetarism / Friedman theory)

Μονεταρισμός / Θεωρία Friedman είναι η οικονομική θεωρία που ορίζει ότι η διάρθρωση του μικτού οικονομικού χαρτοφυλακίου των οικονομικών μονάδων (αξιόγραφα ή/και ρευστά διαθέσιμα) εξαρτάται από τους εξής παράγοντες:

Κεϋνσιανή Θεωρία Ζήτησης Χρήματος (Keynesian theory of money demand)

Η ζήτηση του χρήματος, σύμφωνα με τον Keynes, συνδέεται με το δίλλημα κάθε οικονομικής μονάδας μεταξύ (1) του ρευστού χρήματος που δεν αποφέρει τόκο αλλά δεν εμπεριέχει και τον κίνδυνο ζημιάς και (2) άλλων μορφών επενδύσεων που αποδίδουν εισόδημα αλλά εμπεριέχουν ρίσκο.

Κλασική Θεωρία Ζήτησης Χρήματος (Classical theory of money demand)

Κλασική θεωρία είναι η θεωρία ζήτησης χρήματος που υποστηρίζει ότι η παρακράτηση ρευστών διαθεσίμων συνεπάγεται απώλεια εισοδήματος (τόκων).

Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στα αναγκαία εκείνα επίπεδα που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση των συναλλαγών που πρέπει να κάνει η οικονομική μονάδα.

Ζήτηση Χρήματος (Demand for money)

Ζήτηση χρήματος είναι η ποσότητα χρηματικών διαθεσίμων που οι επενδυτές επιλέγουν να έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους, επομένως η επιλογή της ζητούμενης ποσότητας χρήματος συνιστά βήμα προς την τελική διάρθρωση ενός χαρτοφυλακίου.

Για να βρεθούν οι προσδιοριστικοί παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωση της σύνθεσης του χαρτοφυλακίου ενός επενδυτή και ειδικότερα στη ζήτηση χρήματος για την εξυπηρέτηση των αναγκών και των στόχων του, έχουν προταθεί αρκετές απόψεις διαφόρων οικονομικών σχολών σχετικά με τους προσδιοριστικούς παράγοντες της ζήτησης χρήματος.